Bir Canın Çığlığına Sessiz Kalınmaz, Çünkü Vicdan Uyumaz
Az yaşa, çok yaşa… Ama hepimiz bir gün öleceğiz.
Kimimiz hastalıktan, kimimiz kazadan, kimimiz de yatağında son nefesini verecek.
Hayvanlar için de öyle. Onların dünyasında güçlü olan güçsüzü alt eder.
Ama bu gerçeği bilmek, o acıyı görmeyi kolaylaştırmıyor.
Dün gece apartmandan gelen köpek havlamalarıyla yerimden fırladım.
Merdiven altından çıkan üç köpeğin birinin ağzında, bahçede baktığım siyah kedim vardı. Koştum peşlerinden, belki kurtarırım diye…
Ama onlar benden çok daha hızlıydı.
Ağzında tuttuğu, ara ara diğerinin de ısırdığı kediciğin çığlıkları hâlâ kulaklarımda.
Onlar önde, ben arkada; gecenin karanlığında koştum, nefesim tükenene kadar.
Yoldan geçen Hiç kimse durmadı. Hiç kimse el uzatmadı.
Sonra gözden kayboldular…
Ben çaresizce geri döndüm.
Eşim o telaşla evden fırlamamdan endişelenerek beni aramak için arkamdan gelmiş. Birazcık da kızdı söylendi tabi ki.
Ama bir can ölüyor orada, nasıl duyarsız kalayım?
O anı unutamıyorum. Tansiyonum çıktı, şekerim yükseldi, nefesim daraldı.
Bir kedinin çığlığı bile insanın içini parçalıyor.
Biliyorum… Allah-u Teâlâ böyle yaratmış.
Köpekler kediye, kediler fareye hasım.
Bu, doğanın dengesi belki ama keşke ölüm bu kadar acı olmasa.
Keşke güçlü olan sadece korumak için güçlü olsa.
Keşke insanlık da hayvanlardan farklı olsa…
Bir canın, kurtulmayı umut eden bir kediciğin çaresizliği…
İnsanın kalbini acıtıyor.
Gazze’de, Sudan’da, dünyanın dört bir yanında masumlar zalimlerin dişleri arasında can verirken gözlerimin önüne bu manzara gelecek, ben yine nefes almakta zorlanacağım.
Vicdanlar bir kere uyanınca bir daha susturamazsın. Çünkü vicdanlar uyumaz.
Allah’ım,..
Sen merhametlilerin en merhametlisisin. Gönlümüzün yaralarını şefkatinle sar, ızdırabımızı dindir.
Çaresizlerin, mazlumların ve bütün sokak canlarının yardımcısı ol.
Onları koru, aç ve susuz kalmasınlar; zalimlerin şerrinden muhafaza et.
Kalbimizi sabırla, gözyaşlarımızı umutla doldur.
Bize acıyı teselli edecek güç ver, merhametimizi sıcağıyla yaşat.
Bize, iyilik yapmayı sürdürecek güç ve güven ver.
Bir kedinin çığlığına dayanamayan kalplerimizi merhametinle yumuşat.
Bizi, iyiliğin, vicdanın ve rahmetin sesi eyle.
Amin.
Selam ve dua ile
Aynur YAVUZ
Çok üzüldüm, Rabbim merhametiyle muamele etsin gece gece de herşey olabilir aynurcum kendine de dikkat et.
Ah Aynur hanimcığım ah yine çok güzel yazı Allah’ım o mazlumların yardımcısı olsun İnşallah kedi için aşırı üzüldüm içim sızladı birkaç sene önce buna benzer bişey yaşadım gece yarısı köpek havlamasına uyandım 1 tane kediye saldırıyorlardı iyiki o sese cama çıktım elime geçen bişeyi fırlattım o an kediyi bıraktılar kedi can havliyle arabanın altına kaçtı o an bile çok kötü oldum eğer o sese duyarsız kalsaydım kediyi paramparça ederlerdi herkesin duyarlı olması dileğiyle nice güzel yazılara
Ah Aynur hanimcığım ah yine çok güzel yazı Allah’ım o mazlumların yardımcısı olsun İnşallah kedi için aşırı üzüldüm içim sızladı birkaç sene önce buna benzer bişey yaşadım gece yarısı köpek havlamasına uyandım 1 tane kediye saldırıyorlardı iyiki o sese cama çıktım elime geçen bişeyi fırlattım o an kediyi bıraktılar kedi can havliyle arabanın altına kaçtı o an bile çok kötü oldum eğer o sese duyarsız kalsaydım kediyi paramparça ederlerdi herkesin duyarlı olması dileğiyle nice güzel yazılara
Çok üzüldüm insanlığımızdan anneliğimizden olsa gerek duyguyu bu denli yoğun yaşamak benzerini ben de yaşadım alerjisi ve fobisi olan ben bir tehlike anında köpeğin ağzından tavşanı kurtarmaya çalışırken uzun bir koşturmadan sonra tavşana kalp mesajı yaparken buldum kendimi ama maalesef bir canlı olduğu şuuruyla kızımla birlikte dualar eşliğinde defnettik tekrar o güne gittim çok iyi anlıyorum