ÖLÜM VAR, AHİRET VAR, HESAP VAR HESAP

Türkiye de gündem hızla değişiyor. Yeni bir güne nasıl bir gündemle uyanacağımızı kimse kestiremiyor. Makale yazanlar için konu sıkıntısı çekilmiyor ülkemizde.

Birkaç gündür sosyal medyada gündemi meşgul eden konu “ÜSLUP”

Halil KONAKCI hocanın bir sohbette söyledikleri gündeme bomba gibi düştü. Hocanın uslunu beğenmeyenler günlerdir hocayı eleştiri yağmuruna tutuyorlar. İşin garip tarafı eleştirenlerinde büyük çoğunluğu mütedeyyin insanlar. Yazıya başlamadan önce Üslup’un sözlük anlamına hep birlikte bir bakalım.

Üslup: Sözlük anlamı “tarz, yol, usuldür. Edebiyat terimi olarak üslup, dilsel araç ve imkanlardan yararlanarak düşünce, duygu, hayal ve eylemlerin özgün, kişisel bir yaklaşımla ifade ediliş biçimi, anlatılış tarzı. 

“Biçim, stil, deyiş, eda, öz anlatı, tarz” kelimeleri de aynı anlamda kullanılmıştır

Üslup kişiye özgüdür; Kişiye göre kişinin mesleğine göre fıtratına göre değişiklik gösterebilir.

Örneğin; Kişi sert bir mizaca sahiptir, ne kadar yumuşatmaya çalışsa da yumuşatamaz. Kişiliğinin karakteristik özelliği diline yansır. Kibar, naif mizaçlı insanlara baktığımızda üslupları gayet yumuşaktır. Muhataplarını kırmaktan incitmekten imtina ederler, kendileri de kırılmaya incinmeye fıtraten müsaittirler.

Aritoteles‘e göre yazar sayısı kadar üslup çeşidi vardır. Yazardan yazara değişir. 

 Yine Buffon: “üslup yazarın ta kendisidir.” demektedir.

Geçmişte üslup; sâde, süslü (müzeyyen), yüksek (âli) olmak üzere üçe ayrılmıştır:

Sade üslup: Yapmacıksız, süssüz, günlük konuşma dilinin temel alındığı,

Süslü (müzeyyen) üslup: Mecaz ve söz sanatlarına, anlam oyunlarına önem veren üslup.

Yüksek (âli) üslup: Düşünce ve duyguların yüceliğine, anlamın sağlamlık ve doğruluğuna, sözcüklerin seçkinliğine önem veren üslup. Öğretici yazılarda sohbetlerde kullanılan üslup.

Kimsenin üslubu bir başkasınınkine benzemez, bir bakıma parmak izi gibi bir şeydir.

İnsanın kişiliğini yansıtır.

Kişilik sahibi insanlar, yazarlar, hatipler, vaizler inandıkları doğrulardan asla taviz vermeden eğip bükmeden konuşurlar. Tıpkı Halil KONAKCI hocanın yaptığı gibi.

Halil KONAKCI hocayı birkaç kez tekrar tekrar dinledim, sohbetinde kimseye doğrudan sataşmadı iftira atmadı, sadece Allah (c.c) örtün ayetine ithafen yarı üryan gezen, kadınları ve onların başında bulunan eşlerini kocalarını babalarını uyardı. Kamuoyunu rahatsız eden açık ve net konuşması mıydı?

Neymiş efendim İslam dini hoşgörü diniymiş, ılımlı İslam olmalıymış.

Bu Üslub bir din görevlisine yakışmıyormuş.

Allah (c.c) Kuranı kerimde kullarını birçok azap ayetleri ile uyarıyor. Üslubu gayet açık sert ve gayet net.

“Ey Âdemoğulları! Size çirkin yerlerinizi örtecek bir giysi, bir de giyip süsleneceğiniz bir giysi indirdik. Takva örtüsü ise daha hayırlıdır,”

 ( Araf 7/26)

“Ey Âdemoğulları! Şeytan ana ve babanızı kötü yerlerini kendilerine göstermek için elbiselerini soyarak nasıl Cennet’ten çıkardıysa, sizi de aldatmasın.” (Araf 7/27)

Örtünmenin gayesi başkasının bakışlarından korunmak ve ırzı meşru olmayan cinsel isteklerden sakınmaktır. İnsandaki edep ve haya duygusu örtünmeyi gerektirir.

Ancak mümin erkek ve kadınların örtünmede asıl gayesi Yüce Allah’ın rızasını kazanmak olmalıdır. Çünkü Allahü Teâlâ’nın emir ve yasaklarına uymak bir ibadettir. Namaz ve oruç gibi ibadetleri emreden Allah c.c ibadet içinde ve dışında örtünmenin şekil ve sınırlarını da belirlemiştir.

Şimdi soruyorum; Allah’ın hükümleri ayetlerde bu kadar açık ve net ifade ediliyorsa yıllarca ilim tahsil etmiş, işi de tebliğ olan bir hocanın üslubu başka nasıl olmalıydı.

Bu ülke düzenin getirdiği çakma İlahiyatçıları da gördü. İslam’ı dejenere etmek, içini boşaltmak için ayetleri yok sayıp inkara kalktılar. Nefislere kolay gelen hoş gelen İslam’a aykırı ne varsa sanki Kuran-ı Kerimde varmış gibi fetva verdiler. Ilımlı İslam diyerek gelinen nokta ortada.

Maneviyat çöktü. Ar, edep, haya kalmadı. Çok değil bundan 10-15 yıl öncesine kadar yıkadığımız iç çamaşırlarını balkonda en arka ipe takan ve üzerine örtü örten biz hanımlar, şimdilerde o iç çamaşırları ile sokaklarda parklarda meydanlarda arzı endam eder olduk, “Erkeklerde bakmasın, akılları apış aralarında kalpleri fesat” diye savunmaya geçenlere, haklı olarak “sizde bakılmak için böyle giyiniyorsunuz biraz edepli giyinin de kimse bakmasın” deme hakkı doğuyor.

Tıpkı Hayvanlar gibi plajda umuma açık yerlerde halkın içinde hatta toplu taşıma araçlarında çiftleşenlerin sayısı azımsanmayacak kadar çoğaldı. Bizden sonra gelecek nesiller adına üzülüyorum. Çocuklarımız, torunlarımız sapkınlarla aynı havayı soluyacaklarını, tıpkı Lut kavmi gibi lanetli bir toplulukta birlikte yaşayacaklarını düşündükçe üzülüyor kahroluyorum.

Konu İslam ve insan olunca benimde dilimin şirazesi kayıyor.

Gelecek eleştirilerden çekinmiyorum.

Ben Müslümanım Allah c.c inanıyorum.

Öldükten sonra mahşer yerinin kurulacağına, Mahkeme-i Kübra da sorgulandıktan sonra cennet ve cehenneme gönderileceğimize iman ediyorum. Rabbimizin huzurunda dilsiz şeytan olmamak için haykırıyorum.

Selam ve Dua ile